Moksoterapia

„Dobry właśnie jest ten lekarz, który potrafi współdziałać z mózgiem swego pacjenta”

Termopunktura, terapia wywodząca się ze szkoły tradycyjnej medycyny chińskiej swoją nazwę – podobnie jak akupunktura – wzięła od łacińskiego słowa punctura – „nakłuwanie” oraz przedrostka termo – oznaczającego temperaturę. Podobnie jak akupunktura termopunktura opiera się na stymulowaniu punktów akupunkturowych na ciele człowieka.  W przypadku akupunktury narzędziem służącym stymulacji są igły do akupunktury, w przypadku termopunktury używa się  palonego suszonego zioła – moksy, którym ogrzewane są punkty akupunkturowe.

Stymulacja termiczna punktów akupunkturowych  oddziałuje na ciało na trzech poziomach: zewnętrznym, bezpośrednio na poziomie skóry (skóra, tkanka podskórna i mięśnie), pośrednim (układ kostno-stawowo-więzadłowy i ścięgna) oraz głębokim (organy wewnętrzne).



Termopunktura jest zalecana przede wszystkim w przypadkach, w których klasyczna akupunktura nie przynosi rezultatów oraz w przypadku osób, u których nie zaleca się akupunktury ze względu na jej charakter.


Wskazania do termopunktury:

przede wszystkim w przypadkach

  • spadku odporności
  • w stanach zapalnych
  • a także bólach mięśni i stawów

Moksa ma również dobroczynny wpływ na ogólną kondycję organizmu:  normalizuje krążenie krwi, zwiększa siły, poprawia sen oraz wzmacnia system odpornościowy.

szczególnym wskazaniem do stosowania terapii moksą są:

  • stany depresyjne
  • bóle brzucha i żołądka
  • biegunki
  • zaparcia
  • bóle mięśniowe
  • nerwobóle
  • reumatoidalne zapalenie stawów
  • zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa
  • haluksy
  • choroby obwodowych naczyń krwionośnych
  • niektóre zmiany skórne

Moksa ma również działanie regenerujące i odmładzające oraz ma przyczyniać się do wydłużania życia.


Przeciwwskazania:

  • choroby nowotworowe
  • nadciśnienie tętnicze
  • choroby serca
  • zmiany skórne
  • wysoka gorączka
  • obfita miesiączka lub ciąża

Co to jest moksa?

Moksa, czyli bylica pospolita, to roślina występująca na terenach Azji i Europy, o intensywnym zapachu i właściwościach leczniczych oraz kulinarnych. Słowo moksa pochodzi bezpośrednio z języka japońskiego, gdzie słowo mogusa oznacza bylicę pospolitą. Od słowa moksa wzięło swoją nazwę inne określenie termopunktury, czyli moksowanie (z angielskiego moxibustion – od słowa moxa). Proces przygotowania moksy nie opiera się wyłącznie na jej ususzeniu i sproszkowaniu. Wysuszone łodygi i liście moksy leżakują nawet przez kilka lat w otoczeniu innych ziół nabierając dodatkowych właściwości leczniczych w miarę przesiąkania olejami eterycznymi innych roślin. W zależności od długości „dojrzewania” moksy rozróżniamy moksę zwyczajną, pięcioletnią, oraz złotą.

POLECAMY RÓWNIEŻ